Sürpriz Yumurta

14. haftanın açılış karşılaşmasında Antalyaspor’un rakibi zirvedeki Bursaspor olmuştu. Karşılaşma başlamadan önce Antalyaspor’u takip edenlere sorsalardı, 1 puana razı olurlardı. İlk 11’ler açıklandığında Antalyaspor’un 11’i, adeta marketlerde satılan, içinden ne çıkacağı belli olmayan “sürpriz yumurta” gibiydi.

Osman Özköylü, her karşılaşma öncesi ilk 11’e asıl mevkilerinde oynamayan oyuncuları monte ediyordu. Iğdır karşılaşmasında Soner Dikmen’i sağ kanatta oynattı, keza Ömer Faruk’u da haftalardır ısrarla sol kanatta oynatıyor. Eminim ki Ömer Faruk altyapıda bile sol önde oynamamıştır.

Bu hafta da sağ bek Bünyamin’in yerine ağır bir stoper olan Nzaba’yı sağ kanada çekmek gerçekten akıl tutulması. Antalyaspor kadrosu, futbol kadrosu değil de sanki basketbol takımı gibi yönetiliyor. Hani basketbolda oyun ilk 5 ile başlar, dakikalar ilerledikçe oyuna devamlı birileri girer çıkar, değişir durur. Antalyaspor’un da ilk 11’inde her karşılaşma öncesi birkaç oyuncunun yeri değişiyor. Bir türlü kadro istikrarı yakalanamıyor. Böyle olunca da oyuncular beraber oynama alışkanlığını kaybediyor.

Karşılaşmanın ilk yarısında, özellikle de ilk 30 dakikasında oyuna hakimiyet ve üstünlük Bursaspor’daydı. Antalyaspor’un ise rakibi ikinci bölgede karşılayıp kaptığı toplarla Mevlüt, Güray ve Nuno da Costa gibi oyuncularla sonuca gitme planı vardı. İlk yarıda Antalyaspor pozisyonlar da buldu. Ne var ki 26. dakikada asıl mevkisi stoper olan Nzaba, mevkisini terk edip arkasına atılan topta rakibin süratli sol kanat oyuncusu Boutrah’ı kaçırınca Bursaspor skorda üstünlüğü sağladı. Kalesinde gördüğü golden sonra genelde kırılgan bir oyun oynayan Antalyaspor, bu defa mücadeleyi bırakmadı ve eşitlik için rakibinin üstüne gitti.

Tam ilk yarı bitiyor derken adeta bir mucize oldu ve futbol sahalarında ender görülen bir golü rakip kendi kalesine attı.

Karşılaşmanın ikinci yarısında ise özellikle 45-75. dakikalar arasında Antalyaspor, Bursaspor’u kendi yarı alanına hapsetti ve oyunun kontrolünü eline aldı. Özellikle Nuno da Costa ayağındaki topları biraz daha erken çıkarsaydı ikinci yarıda farklı bir sonuç olabilirdi. Ayağındaki bütün topları ezdi. Oyunun son 10 dakikasında aklı başına gelen Bursaspor ise baskı kurmaya çalıştı fakat Antalyaspor buna izin vermedi.

Her hafta söylemekten dilimde tüy bitti. Ama bu kaleciyi kim alıp getirdiyse kulüple ilişkisi kesilmeli. Maçta topu elinden sektirmesi artık gelenek haline geldi.

Abdullah ve yedek kaleci Kağan’ın Pseftis’ten fazlaları vardır, eksikleri yoktur.

Bursaspor’a gelince, “Antalya kolay deplasman, kolay kazanırız.” havasıyla gelmişler ama karşılarında ummadıkları bir Antalyaspor vardı.

Son sözüm Osman Özköylü’ye Tolstoy’dan gelsin:

“Kibir ve inat, bir kişinin önce kendini mükemmel görmesine, sonra da kendi sonunu hazırlamasına neden olur.“