Antalya’da Şimşek Çaktı

12 yılın sonunda ADO Antalya Stadyumu’nun önünde TRT’nin naklen yayın araçlarını görmek, bir alt ligde olduğumuz gerçeğini yüzümüze tokat gibi vurmuştu.

Karşılaşmadan 90 dakika önce transfer tahtasının açılmaması ve yeni transfer edilen oyuncuların lisans işlemlerinin yapılamaması gibi durumlar, Antalyaspor camiası için son yıllarda olduğu gibi kafalarda soru işaretleriyle dolu bir sezon başlangıcına neden oluyordu.

Karşılaşmanın ilk 11’leri açıklandığında Antalyaspor, altyapıdan Hasan Yakub ve Ensar Buğra’nın yanı sıra Bünyamin ve Doğukan’ı da dahil edersek dört oyuncuyla maça başlıyordu. Transfer yapamasa da geçen seneki kadrosunu hemen hemen koruması, Antalyaspor’u Ankara Keçiörengücü karşısında maçın favorisi olarak sahaya çıkarıyordu.

Rakip Keçiörengücü ise TFF’nin adeta gediklisi olan tam bir sistem takımı. Bu ligde her sezon iddialı takımlara çelme takıp olmadık puanlar alarak ligdeki dengeleri değiştirdiğine şahit olduk. Trendyol 1. Lig, her sezon adeta bir “gayya kuyusu” olmuştur.

İlk düdükle beraber Antalyaspor, önde baskıyla başlayarak bir an önce üstünlük sayısını elde edip rahatlamak istiyordu. Buna karşın rakip Keçiörengücü de topu Antalyaspor’a bırakarak topun arkasına geçme, bloklar arasını kısa tutma ve Antalyaspor’a geniş alan bırakmama peşindeydi. Keçiörengücü teknik ekibi, Antalyaspor atağa çıkarken kaptıkları toplarla hızlı hücumcuları üzerinden Antalyaspor’un ağlarını havalandırmayı planlıyordu. Nitekim ilk 10 dakika oyun Antalyaspor’un üstünlüğündeyken, 10. dakikanın ardından Keçiörengücü karşılaşmada dengeyi kurarak topu Antalyaspor ceza sahasına taşımaya başladı.

Karşılaşmanın ilk tehlikeli atağı rakip Keçiörengücü’nden geldi. Günün flaş isimlerinden Ezeh’in vuruşunda topun direkten dönmesi, Antalyaspor için şans sayılırdı. Zira pozisyon golle sonuçlansa böyle kapalı bir takımı açmak hayli güç olacaktı. İlk yarının sonlarına doğru Safuri’nin uzaktan vurduğu şut, biraz da şansla rakibe çarparak Antalyaspor’u öne geçirdi. İlk yarı bu sonuçla bitince karşılaşmanın ikinci yarısının daha çekişmeli geçeceğini, Antalyaspor’u takip edenler az çok tahmin edebiliyordu. Çünkü Antalyaspor’un ilk 11’inde geniş alan bulduğunda rakip savunmalara ceza kesebilecek birçok oyuncusu vardı. Storm, Doğukan, zaman zaman ileri çıkan Erdoğan ve Van de Streek’ten oluşan, geçiş oyununu en iyi oynayan oyuncu grubu sahadaydı.

İkinci yarı başlar başlamaz rakip Keçiörengücü skorda dengeyi sağlamak için Antalyaspor’un üzerine gelince, ani kapılan topta Van de Streek’in asistiyle topla buluşan Storm farkı ikiye çıkardı. Herkes “Oh be!” derken bu sevinç kısa sürdü. Üç dakika sonra aradaki farkın bire düşmesi, tribündeki taraftarda da endişeye neden olmuştu. Karşılaşma bu dakikadan sonra adeta tenis maçına döndü. Top, bir o kalede bir bu kalede gidip geliyordu. Özellikle 65. dakikada Doğukan’ın yerine oyuna giren Mevlüt Şimşek, ilk resmi karşılaşması olmasına rağmen kendine güveni, vuruşları ve bileklerinin yumuşaklığıyla Antalyaspor’un 90 dakika sonunda üç puan almasındaki baş aktörlerden biri oldu.

90 dakikada öne çıkanlar arasında sahadaki oyuncuların neredeyse tamamını sayabilirim. Kaleci Abdullah haricinde sahada görevini yapmayan yok gibiydi. Stoper tandeminde Ensar Buğra ve Samet Karakoç, rakip atakları anında keserek tehlikeyi savuşturdular. Bülent Korkmaz umarım bu tandemi bozmaz. Oyunun gizli kahramanlarından biri de Safuri oldu. Adeta bir orkestra şefi gibi oyunu idare etti.

Birkaç cümleyi de maçın hakem dörtlüsüne söylemek istiyorum. Melih Aldemir, inan ki mahalle maçı olsa sana yönettirmem. Yol yakınken hakemlikten vazgeç. Su mu satarsın, kağıt mı toplarsın, kendine başka bir iş bak.

Yazımın sonunda, eğer bu takıma bir santrfor, bir stoper ve kaleye de bir çare bulunursa, hani bir laf vardır, “Birine bakıp çıkacağım, fazla kalmayacağım.” diye; düştüğümüz gibi çıkarız.

Son sözüm camiaya gelsin: “Dünden ders al, bugünü yaşa, yarın için umutlu ol.”

Albert Einstein